روزِخاص

15 ساعت و 19 دقیقه از شروع امروزی گذشته که زهرایی در آن زندگی میکند و اصلا نمیخواهد امروز هم مانند روزهای دیگرش بیهوده بگذرد.

میخواهد امروز را شاد باشد و فقط شاد باشد، کتابی بخواند، فیلمی نگاه کند، دل دوستش را بعد از چندین روز بدست آورد و باهم بگویند و بخندند، از این بیحوصلهگی فرار کند، و امروز را زمینه ای کند برای روز های خوب دیگرش.

۱۳سال و ۱۱ ماه و چندین روز برای خودش نبوده بلاخره و امروز روز خاصی است، روزی که میخواهد شاد زیستن را یاد بگیرد، فارغ از هر استرس و خشم و ناراحتی.

دقیقه های چه زود میگذرد، و 15ساعت و 28 دقیقه از روز خاصم گذشت، حداقل بقیهاش به بطالت نگذرد

برچسبها: دلنوشته, من, روزمرگی تَصمیمِ‍ بٌزٌرگ‍...