همدیگر را درک کنید!!

شاید اگه کمی همدیگه رو درک میکردیم دنیا جای بهتری میشد...

آدما نمیتونن همیشه بخندن و همیشه بخندونن گاهی وقتا بی هیچ دلیلی غم های کوچیک و بزرگ روی سرشون خراب میشه، پر میشن،ساکت و بی حوصله میشن و توی خود لعنتیشون فرو میرن.

انقدر نپرسید چه مرگت هس؟ چرا ناراحتی؟ این اواخر اون آدم گذشته نیستی.

سپاسگذارم بخاطر نگرانیتون اما اگه این سوالا زیاد از حد پرسیده بشه چیزی جز اعصاب خوردی بیشتر چیزی به دنبال نداره

خوب اگه میدونستم چه مرگم هست که خودم یه راهی پیدا میکردم و گلی به سر وا ماندم میگرفتم!!!

آدم بعضی از حال ها رو درک نمیکنه،چراش رو نمیفهمه،شاید بعدا دلیلی براش پیدا کنه اما الان حوصله جواب دادن به هیچ آدمیزادی رو نداره.

دلش میخواد توی خودش فرو بره اصلا دوست داره بعد از اینهمه وقت و اینهمه ظلمی که به خودش و دل زبون بسته ش کرده یکم به داد دل خودش برسه.

آدمهارو باید گاهی اوقات تحمل کرد و وانمود کرد همچی عادیه تا اونها هم عادی بشن؛اگه نمیتونید تنها بزاریتشون تا به خودشون برگردن بهتر از اینه که تمام ساعتهایی که با شما هستن رو صرف پیچیدن به پر و پاشون بکنید و اونهارو بیشتر از خودشون ناامید کنید، که غیر مستقیم بهشون القا کنید شخصیت بی ثبات و ضعیفی دارن!

مخصوصا زمانی که سعی میکنن بخندن، وقت هایی که سعی میکنن وانمود کنن همون آدم قبلین حتی اگه نیست برای شما خوب باشن.نیاید و بعد از اون همه تلاششون واسه خوب بودن اگه بر حسب اتفاق یه لحظه خندیدن و فراموش کردن باز سوالای رگباری رو شروع کنین و همون تلاشش رو هم بیهوده کنید.

نیتتون خیره و نمیخواید ناراحتیمو ببینید ،بخدا میدونم و اندازه دنیا برام ارزش داره اما فقط یکم درک کنید

همدیگه رو درککنید

تَصمیمِ‍ بٌزٌرگ‍...